Εξήγηση του NAD+: Κύρια οφέλη, δοσολογίες, περιπτώσεις χρήσης

*Το παρακάτω άρθρο και οι πληροφορίες βασίζονται σε εργαστηριακά δεδομένα έρευνας για το NAD+, αυτό δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή με κανέναν τρόπο ή μορφή.

Αναρωτιέστε γιατί ακούτε φασαρία γύρω από το NAD+ σε σχεδόν όλους τους ερευνητικούς τομείς — από την αντιγήρανση έως τον διαβήτη, και από την υγεία του εγκεφάλου και την ενέργεια έως την αντοχή στον αθλητισμό;

Υπάρχει ένας απλός λόγος. Τίποτα λειτουργεί χωρίς αυτήν την συνένζυμο. Όλα όσα συμβαίνουν σε κάθε κύτταρο θα ήταν απλά σταμάτα χωρίς αυτό. Το NAD+ είναι ένα μόριο «χρήσης» αυτό λειτουργεί ως διανομέας, μετατροπέας ισχύος και σήμα επισκευής. Έχει χέρι σε περισσότερες από 500 διαφορετικές ενζυμικές αντιδράσεις. Μεταξύ αυτών; Αυτοί που μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια και διασφαλίζουν ότι ο γενετικός κώδικάς σας παραμένει άθικτος.

Τα επίπεδα NAD+ δεν παραμένουν βέλτιστα για πάντα, όμως. Περιστρέφονται με την ηλικία. Αδιάκοπα και δραματικά, ώστε να έχεις μόνο περίπου το μισό μέχρι τα μέσα της ζωής. Τα επίπεδα NAD+ δεν «πηγαίνουν απαλά σε αυτό το καλό βράδυ» ούτε. Συντρίβονται. Και αυτή η σύγκρουση έχει καταρρακωτικές επιπτώσεις.

Λιγότερη ενέργεια. Μείωση της διανοητικής οξύτητας. Χαμένη αντοχή. Πιο αργή επούλωση και ανάρρωση. Όλα αυτά τα «τέλεια φυσιολογικά σημάδια γήρανσης» έχουν κάτι να κάνουν με την πτώση του NAD+, χωρίς το οποίο τα κύτταρα έχουν πρόβλημα να εκτελούν τα βασικά τους καθήκοντα. 

Οι λόγοι για τους οποίους το NAD+ έχει τραβήξει το ενδιαφέρον αμέτρητων ερευνητών δεν χρειάζονται περαιτέρω εξήγηση — αλλά με την περιέργειά σας να έχει ξυπνήσει, θα θέλετε να μάθετε περισσότερα ούτως ή άλλως. Αυτό είναι ακριβώς το μέρος για να το κάνεις.

Μια σύντομη ιστορία του NAD+ και της ανακάλυψής του

Η ερώτηση των Βρετανών βιοχημικών που ανακάλυψαν το NAD+ στις αρχές του 20.^th Ο αιώνας ήταν ενδιαφέρον, αλλά είχε λίγα να κάνει με οποιεσδήποτε ερευνητικές εφαρμογές που οι επιστήμονες ενθουσιάζονται τώρα. Τι κάνει το χυμό μαγιάς να μετατρέπει τη ζάχαρη σε αλκοόλ;

Όπως αποδείχθηκε, η απάντηση ήταν NAD+ — γνωστό και ως Νικοτιναμίδη Αδενίνη Διουδικότητα. Μετά από αυτήν την ανακάλυψη, το NAD+ ήταν κυρίως γνωστό για το ρόλο του στις αντιδράσεις οξειδοαναγωγής. Η εργασία του «ηλεκτρονικού μεταφορέα» κέρδισε στον Ότο Βάργουρντ το βραβείο Νόμπελ το 1931. [1]

Η νικοτιναμίδη αδενοσίνης dinucleotide αποδείχθηκε ότι ήταν περισσότερο από ένα μόνο κόλπο, αν και αυτή η ανακάλυψη χρειάστηκε χρόνο για να υλοποιηθεί. Σχεδόν ακριβώς έναν αιώνα μετά την αρχική ανακάλυψη, ο Δρ Λέοναρντ Γκουαρέντε και ο Δρ Ντέιβιντ Σίνκλερ διαπίστωσαν ότι η συνένζυμο ήταν επίσης καύσιμο για μια κατηγορία ενζύμων — τις σιρτουίνες. Επιδιορθώνουν κύτταρα, προστατεύουν το DNA και ρυθμίζουν μεταβολικές διαδικασίες, και αυτοί μην δουλεύεις χωρίς NAD+. [2]

Αυτή η ανακάλυψη πήρε το NAD+ από τη ζύμωση στη γήρανση. Όταν η ηλικία ρίχνει τα επίπεδα NAD+ στον αποχετευτικό σωλήνα, οι σιρτουίνες χάνουν και αυτές την ενέργειά τους. Αυτό είναι όταν προκαλείται ζημιά στα κύτταρα. Και τα συμπτώματα της γήρανσης έρχονται μαζί για το ταξίδι.

Πώς λειτουργεί το NAD+;

Το NAD+ κάνει πολλά, αλλά έχει δύο σημαντικές πλήρους απασχόλησης δουλειές που διατηρούν τα σώματα παντού να λειτουργούν.

Ο μεταβολισμός της ενέργειας είναι ο πιο γνωστός από τους δύο.Το NAD+ παίρνει ενεργειακούς ηλεκτρόνια από τα θρεπτικά συστατικά, γίνεται NADH και τα παραδίδει στα μιτοχόνδρια. Εκεί είναι όπου μετατρέπονται σε ATP. Ολόκληρη αυτή η διαδικασία, η οποία συνεχίζεται επ' αόριστον, ονομάζεται κυτταρική αναπνοή. Το να ζεις, να κινείσαι και να σκέφτεσαι θα ήταν όλα αδύνατα χωρίς αυτό.

Τότε, υπάρχει η δεύτερη δουλειά. Το NAD+ είναι συνένζυμο για ένζυμα επιδιόρθωσηςΟι σιρτουίνες — που κάνουν απαραίτητα πράγματα όπως επιδιορθώνουν κατεστραμμένο DNA, διαχειρίζονται τη φλεγμονή και διατηρούν τις μεταβολικές διαδικασίες σε λειτουργία — το χρησιμοποιούν ως καύσιμο. Οι PARPs, ένζυμα που επιδιορθώνουν μεμονωμένα κατεστραμμένα κύτταρα, επίσης βασίζονται στο NAD+.

Λοιπόν, τι συμβαίνει αν το χαμένο NAD+ αποκατασταθεί μέσω συμπληρωμάτων; Μπορεί το NAD+ να «επαναφέρει» το μεταβολισμό και να επιταχύνει την επιδιόρθωση του DNA για να «αναβιώσει τη νεότητα»; Αυτές είναι οι συναρπαστικές ερωτήσεις που όλοι ρωτούν. Αυτοί είναι ο λόγος για τον οποίο μια ολόκληρη σειρά ερευνών σχετικά με το δυναμικό του NAD+ συσσωρεύεται τώρα.

Πώς και για ποιο σκοπό χρησιμοποιείται το NAD+ σήμερα; Τι μας λέει η πιο πρόσφατη έρευνα;

Το NAD+ είναι τόσο σημαντικό που η ζωή θα σταματούσε σχεδόν αμέσως χωρίς αυτό. Δεν κάθε μόριο είναι τόσο ζωτικό, αλλά αυτό είναι. Είναι λοιπόν φυσικό να έχει αγγίξει η έρευνα σε αυτό το συνένζυμο αμέτρητους διαφορετικούς τομείς. Μερικά ευρήματα είναι ήδη καλά καθιερωμένα. Άλλοι εντελώς πειραματικοί.

NAD+ για την επιδιόρθωση DNA και την υγεία των κυττάρων — Επιπτώσεις κατά της γήρανσης

Είναι απλώς ένας υποστηρικτικός ρόλος, αλλά ένας κρίσιμος. Οι σιρτουίνες επιδιορθώνουν κατεστραμμένο DNA, παράγουν ενέργεια, καταπολεμούν το οξειδωτικό στρες και βοηθούν στη διατήρηση της νεότητας των ζωντανών οργανισμών.3Δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά χωρίς NAD+. Το ίδιο ισχύει και για τα PARPs — που χρησιμοποιούν τεράστιες ποσότητες NAD+ για να θεραπεύσουν κύτταρα που έχουν υποστεί ζημιά από ένα ανθυγιεινό περιβάλλον, αφήνοντας λιγότερο διαθέσιμο για άλλες εργασίες. Όταν αυτές οι δύο κατηγορίες ενώσεων δεν μπορούν να κάνουν αυτό που προορίζονται σωστά, προκύπτει περισσότερη αστάθεια και χάος. Αυτό είναι γήρανση.

Ας είμαστε ξεκάθαροι για μια στιγμή. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η συμπλήρωση NAD+ κάνει τους ανθρώπους να ζουν περισσότερο και πιο υγιείς (ακόμα). Αυτή η υπόθεση θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να δοκιμαστεί και να αποδειχθεί, και είναι ένα Άγιο Δισκοπότηρο που ενδιαφέρει πολλούς επιστήμονες. Υπάρχουν ήδη μελέτες που δείχνουν πώς το NAD+ λειτουργεί για την επισκευή κατεστραμμένου DNA και κυττάρων, και αυτό είναι ήδη αρκετά συναρπαστικό από μόνο του.4, 5]

NAD+ για βελτιωμένη μεταβολική υγεία και ευαισθησία στην ινσουλίνη

Αυτή η περιοχή έρευνας έχει ήδη μετακινηθεί από μελέτες σε τρωκτικά σε ανθρώπινες δοκιμές — με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Οι μέχρι τώρα μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι το NAD και το NAD+ βελτιώνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε προδιαβητικές γυναίκες, οπότε η απόδειξη της έννοιας ήδη υπάρχει.6Γιατί και πώς, όμως; Φαίνεται σαν άλμα με την πρώτη ματιά, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά λογικό.

Οι κατακόρυφες πτώσεις στα επίπεδα NAD+ επιβραδύνουν τη δημιουργία νέων μιτοχονδρίων και καθιστούν τα υπάρχοντα μιτοχόνδρια πολύ λιγότερο αποτελεσματικά. Η επισκευή που επιτρέπει καλύτερη απορρόφηση και χρήση της γλυκόζης. Αυτό βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Οι σιρτουίνες επίσης "κινητοποιούν" το λίπος (ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ενέργεια, αντί να επιβαρύνει τους ανθρώπους), ένα ακόμη μέτωπο στον αγώνα κατά του διαβήτη.  

Πώς το NAD+ επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου και την πνευματική οξύτητα

Αυτή είναι μια πολύ ενεργή περιοχή έρευνας, και ο τομέας στον οποίο οφείλονται οι πιο αλλαγές στη ζωή ευρήματα. Επειδή ο εγκέφαλος καταναλώνει πολύ ενέργεια για να διατηρηθεί, είναι ιδιαίτερα ευάλωτος στην ηλικιακή μείωση του NAD+. Οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν πώς το NAD+ θα μπορούσε να επιβραδύνει την πορεία νευροεκφυλιστικών ασθενειών όπως η νόσος του Alzheimer και η νόσος του Parkinson.7, 8]

Το NAD+ μπορεί να δώσει μια ώθηση στη λειτουργία των μιτοχονδρίων μέσα στα νευρώνες, να καταπολεμήσει τη νευροφλεγμονή και το οξειδωτικό στρες, και να βοηθήσει στη διατήρηση υγιών των αξόνων που επικοινωνούν με άλλους νευρώνες και το υπόλοιπο σώμα. Ο ίδιος μηχανισμός είναι εξίσου συναρπαστικός και εκτός των νευροεκφυλιστικών ασθενειών. Τι θα γινόταν αν η συμπλήρωση NAD+ μπορούσε να διατηρήσει τους ανθρώπους πιο οξυδερκείς και πιο ενεργητικούς καθώς βαδίζουν στην περιοχή της γήρανσης; Οι μέχρι τώρα μελέτες έχουν ήδη δείξει ένα «αποτέλεσμα αντιγήρανσης» και αυτό επεκτείνεται στον εγκέφαλο.9]

Αθλητική Απόδοση, Δύναμη Μυών και NAD+

Η επιτροπή ακόμα δεν έχει αποφασίσει γι' αυτό, αλλά είναι πολύ συναρπαστικό για να το παραλείψουμε. Οι μελέτες σε ποντίκια έχουν δείξει ότι η συμπλήρωση NAD+ βελτιώνει την αερόβια απόδοση (τουλάχιστον σε ποντίκια), και είναι επίσης στόχος για την έρευνα της σαρκοπενίας.10, 11Η ιδέα εδώ είναι ότι το NAD+ και οι προδρόμοι του θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα γηρασμένα άτομα να διατηρούν τη μυϊκή μάζα, τη δύναμη και τη λειτουργία για πολύ περισσότερο.

Τρεις ακόμη κατευθύνσεις έρευνας

Η υγεία των μιτοχονδρίων έχει σημασία και για τα καρδιομυοκύτταρα, επομένως έχει αρχίσει έρευνα για το πώς το NAD+ μπορεί να προστατεύσει την υγεία της καρδιάς — πιο γενικά, με την ηλικία, αλλά και μετά από καρδιακή προσβολή και με καρδιακή ανεπάρκεια. Τότε, υπάρχουν μελέτες σχετικά με τον ευρύτερο αντιφλεγμονώδη ρόλο του NAD+.

Η τελευταία κατεύθυνση έρευνας είναι επίσης από τις πιο ενδιαφέρουσες. Έχει ήδη αποδειχθεί ότι το SIRT1 έχει πολλά να κάνει με τους κιρκάδιους ρυθμούς. Αυτό το σιρτουΐνη εξαρτάται από το NAD+ και οι επιστήμονες έχουν ήδη διαπιστώσει ότι ο ύπνος γίνεται περίεργος (μικρότερος, πιο διαταραγμένος) με την ηλικία. Μοντέλα που δοκιμάζουν αν το NAD+ θα μπορούσε να προκαλέσει πιο «νεανικές» προ patterns ύπνου είναι τα επόμενα στην ατζέντα.12]

Το ηθικό της ιστορίας; Η έρευνα για το NAD+ μπορεί να είναι ποικίλη, αλλά όλοι οι δρόμοι φαίνεται να οδηγούν σε μια πτυχή της αντιγήρανσης. Όλοι γερνούν. Λίγοι το συμπαθούν. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, ότι το NAD+ είναι τόσο δημοσιοποιημένος συνένζυμο.

Πώς χορηγείται το NAD+ σε ερευνητικά περιβάλλοντα;

Το NAD+ αντιμετωπίζει μια σημαντική πρόκληση βιοδιαθεσιμότητας — είναι ένα μεγάλο, φορτισμένο μόριο που δεν απορροφάται εύκολα και διασπάται γρήγορα. Ο τρόπος παράδοσης που χρησιμοποιείται στην έρευνα είναι εξαιρετικά σημαντικός γι' αυτό.

Η έγχυση IV είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται σε προκλινικά και κλινικά περιβάλλοντα. Βολικό επειδή αποφεύγει το έντερο και μεταφέρει το NAD+ απευθείας εκεί που πηγαίνει. Το αίμα. Η χορήγηση IV είναι επίσης επεμβατική και πρακτικά αδύνατη για μακροπρόθεσμες μελέτες, ειδικά ανθρώπινες δοκιμές. Γι' αυτό και η έρευνα χρησιμοποιεί επίσης υποδόριες και ενδομυϊκές ενέσειςΗ υποδόρια και ενδομυϊκή χορήγηση οδηγούν σε αργή απελευθέρωση με πιο διαρκή αποτέλεσμα που πολλοί ερευνητές θέλουν να δουν.

Ορισμένες μελέτες χρησιμοποιούν αντί για αυτό προδρόμους NAD+ που το σώμα μπορεί να μετατρέψει σε NAD+. Όταν εξετάζετε τη βιβλιογραφία, θα βρείτε ότι το Νικοτιναμίδιο Ριβοσίδη (NR) και το Νικοτιναμίδιο Μονονουκλεοτίδιο (NMN) αναφέρονται συχνά. Αυτοί οι προδρόμοι είναι μικρότερα μόρια και χρησιμοποιούνται σε ορισμένες μελέτες από του στόματος.

Ποια είναι τα τρέχοντα πρωτόκολλα δοσολογίας για το NAD+ σε ερευνητικούς και κύκλους μακροζωίας;

Αυτό είναι, φυσικά, ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του σχεδιασμού μελέτης — και επίσης από τα πιο δύσκολα να το κάνεις σωστά. Η καλύτερη δοσολογία εξαρτάται από πολλά διαφορετικά πράγματα, από το μοντέλο μέχρι τον ερευνητικό στόχο και τη μορφή του NAD+ που χρησιμοποιείται. Το μήκος της μελέτης είναι μια ακόμη παράμετρος.

• Σε περίπτωση άμεσης χορήγησης NAD+, μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής χορήγησης, δόσεις των Περίπου 10 mg έως 100 χιλιοστόγραμμα (συνήθως μία έως τρεις φορές την εβδομάδα) αναφέρονται μερικές φορές. Όσο μεγαλύτερη η δόση, τόσο λιγότερη συχνότητα απαιτείται.
• Στους κύκλους μακροζωίας, οι άνθρωποι συχνά αναφέρουν μικροδοσολογία και χρήση περίπου 3-10mg NAD+ ανά ημέρα 5 φορές την εβδομάδα.
• Οι ενδοφλέβιες σταγόνες συνήθως συνδέονται με δόσεις των 250 έως 750 χιλιογράμματα, ως αργή σταγόνα δοθεί κατά τη διάρκεια μίας ή δύο ωρών (1-2 φορές κάθε 2 εβδομάδες συνήθως). Αυτές οι μέθοδοι και οι δύο καθιστούν δυνατή την γρήγορη και σταθερή απορρόφηση.

Υπάρχουν αντενδείξεις;

Το NAD+ από μόνο του δεν είναι μόνο φυσικό αλλά και θετικά απαραίτητο. Δηλαδή, ορισμένες από τις διαδικασίες χωρίς τις οποίες τα οργανισμοί δεν μπορούν να παραμείνουν ζωντανοί εξαρτώνται από αυτό. Με αυτή την έννοια, δεν υπάρχουν αντενδείξεις. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι τα υποκείμενα της έρευνας δεν πρέπει να επιλέγονται προσεκτικά ή ότι η συμπλήρωση είναι το ίδιο με το φυσικό NAD+ (επειδή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα).

Το NAD+ ενεργοποιεί κυτταρικές διαδικασίες, επομένως οι ανθρώπινες δοκιμές δεν περιλαμβάνουν άτομα με ενεργό καρκίνο ή ιστορικό του. Οι έγκυες και θηλάζουσες υποκείμενες επίσης αποκλείονται, όπως και οι υποψήφιοι για ανθρώπινες δοκιμές με ασθένεια ήπατος ή νεφρών, ή αυτοί που λαμβάνουν φάρμακα που θα μπορούσαν να αλληλεπιδράσουν με τις διαδικασίες που διεγείρει το NAD+. Από την άλλη πλευρά, σε μοντέλα τρωκτικών και άλλων ζώων, αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορούν να μελετηθούν πιο ελεύθερα.

NAD+ — το μόριο χρησιμότητας που καταπολεμά τη γήρανση

Δεν είναι ακριβώς μια πηγή νεότητας, αλλά το NAD+ είναι σχεδόν το πιο κοντινό που υπάρχει σε κάτι τέτοιο. Αυτό τράβηξε την προσοχή ερευνητών από διάφορους τομείς — γνωστική δύναμη, υγεία της καρδιάς, απόδοση των μυών, και η λίστα συνεχίζεται. Πόσο σημαντικό είναι το NAD+; είναι μια ερώτηση που έχει ήδη τεθεί και απαντηθεί. Δεν είναι ακόμα σαφές; Πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο αποτελεσματικά για τη βελτίωση των ουσιωδών διαδικασιών που υποστηρίζει. Αυτό θα ανακαλύψουν οι μελέτες του μέλλοντος.

Συχνές ερωτήσεις

Επιστημονικές Αναφορές και Πηγές

1. https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/nicotinamide-adenine-dinucleotide

2. https://www.harvardmagazine.com/2017/08/anti-aging-breakthrough

3. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5514220/

4. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/acel.13920

5. https://www.liebertpub.com/doi/abs/10.1089/dna.2016.3280

6. https://www.science.org/doi/abs/10.1126/science.abe9985

7. https://www.nature.com/articles/s41419-024-07062-1

8. https://advanced.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/advs.202408503

9. https://journals.physiology.org/doi/full/10.1152/ajpendo.00242.2023

10. https://link.springer.com/article/10.1007/s00394-019-02089-z

11. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/acel.14236

12. https://symposium.cshlp.org/content/76/31.abstract

1. https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/nicotinamide-adenine-dinucleotide[↩]
2. https://www.harvardmagazine.com/2017/08/anti-aging-breakthrough[↩]
3. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5514220/[↩]
4. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/acel.13920[↩]
5. https://www.liebertpub.com/doi/abs/10.1089/dna.2016.3280[↩]
6. https://www.science.org/doi/abs/10.1126/science.abe9985[↩]
7. https://www.nature.com/articles/s41419-024-07062-1[↩]
8. https://advanced.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/advs.202408503[↩]
9. https://journals.physiology.org/doi/full/10.1152/ajpendo.00242.2023[↩]
10. https://link.springer.com/article/10.1007/s00394-019-02089-z[↩]
11. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/acel.14236[↩]
12. https://symposium.cshlp.org/content/76/31.abstract[↩]